مروری بر کاربرد گیاه پالایی جهت تصفیه آب و فاضلاب
محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IWWA06_100
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
گیاه پالایی به عنوان روشی اقتصادی، پایدار و سازگار با محیط زیست برای تصفیه فاضلاب با بهره گیری از توان طبیعی گیاهان مطرح شده است. این مقاله ی مروری، دیدگاهی جامع درباره ی سازوکارها، کاربردها و مزایای استفاده از گیاه پالایی در حذف آلاینده ها از فاضلاب ارائه می دهد. فرآیندهای اصلی این فناوری شامل گیاه استخراج، ریشه پالایی، گیاه تثبیت، گیاه تجزیه و گیاه تبخیر است که هر یک در حذف یا کاهش آلاینده ها نقش ویژه ای دارند. در این روش، گیاهان از طریق ریشه، برگ و همچنین میکروارگانیسم های همزیست خود قادر به جذب، تجزیه یا تثبیت ترکیبات آلی، فلزات سنگین و مواد مغذی اضافی در فاضلاب هستند. در این مرور، گونه های گیاهی مهمی چون نی، سنبل آبی، پستیا، عدسک آبی، آزولا و ولفیا از نظر کارایی در تصفیه فاضلاب مورد بررسی قرار گرفته اند. همچنین، کاربرد گیاه پالایی در تصفیه فاضلاب شهری، پساب های صنعتی، شیرابه ی محل های دفن زباله و رواناب های کشاورزی تحلیل شده است. مزایای این روش از جنبه هایی مانند صرفه جویی اقتصادی، زیبایی بصری، پایداری زیست محیطی و سهولت بهره برداری نسبت به روش های متداول تصفیه بررسی شده است. در پایان، چالش ها و مسیرهای آینده برای گسترش و به کارگیری بیشتر فناوری گیاه پالایی مورد بحث قرار گرفته اند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که گیاه پالایی می تواند به عنوان یک راهکار سبز، کارآمد و نویدبخش برای تصفیه فاضلاب و حفاظت از منابع آبی در آینده مطرح باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیر قاسمی
گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
علی مریدی
گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
رضا خلیلی
گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.