پتانسیل تولید بیوگاز از فاضلاب شهری و نقش آن در تامین انرژی پایدار: مطالعه موردی تصفیه خانه ساری

مدیریت پایدار فاضلاب شهری، نه تنها با هدف حفاظت محیط زیست، بلکه به عنوان منبع بالقوه ای برای بازیابی انرژی و مواد مغذی نیز اهمیت روزافزونی یافته است. در این مطالعه، پتانسیل تولید بیوگاز و بازیافت انرژی در تصفیه خانه فاضلاب شهری ساری ارزیابی شد. دبی ورودی این تصفیه خانه حدود ۳۶۰۰۰ مترمکعب در روز بوده و نتایج پایش سالانه نشان داد که میزان COD حذف شده روزانه حدود ۴۰۰۰ کیلوگرم است. با فرض کارایی فرآیند هضم بی هوازی، حجم متان قابل استحصال برابر با ۱۰۰۰ مترمکعب در روز برآورد گردید. محاسبات انرژی نشان داد که این مقدار متان می تواند سالانه حدود ۱۲۸۰ گیگاوات ساعت برق تولید نماید. مقایسه با مصرف انرژی کل تصفیه خانه که حدود ۵۲۸۵ گیگاوات ساعت در سال است، نشان می دهد که بیوگاز تولیدی توانایی تامین تقریبی ۲۵ درصد انرژی الکتریکی تصفیه خانه را دارد. این نتایج نشان دهنده ظرفیت قابل توجه تولید انرژی تجدیدپذیر از فاضلاب شهری و امکان کاهش وابستگی به شبکه برق سراسری است. به کارگیری سیستم های هضم بی هوازی و واحدهای تولید همزمان برق و حرارت (CHP) می تواند علاوه بر تامین بخشی از انرژی مصرفی، منجر به کاهش هزینه های دفع لجن و بهبود پایداری اقتصادی و زیست محیطی تصفیه خانه گردد. بر اساس یافته های این تحقیق، توسعه فناوری های بازیافت انرژی در تصفیه خانه های فاضلاب شهری ایران می تواند نقش موثری در تحقق اهداف اقتصاد چرخشی و انرژی های تجدیدپذیر ایفا کند.

کلیدواژه ها:

پتانسیل تولید بیوگاز ، تصفیه خانه فاضلاب ، بازیافت انرژی ، اقتصاد چرخشی ، توجیه اقتصادی