مدیریت پسماندهای با ارزش در شرکت پتروشیمی شهید تندگویان

میزان قابلیت خطرزایی پسماندها به معیارهایی نظیر سمیت، فعالیت ژنتیک، غلظت بیولوژیکی و مقدار مواد بستگی داشته و مهمترین مساله در مدیریت این مواد، شناسایی آنها از سایر زائدات تولیدی می باشد. سیستم مدیریت نوین بازیافت پسماند از مراحل مختلفی تشکیل گردیده است. در این سیستم کلیه مراحل تولید تا دفع نهایی هر ماده مورد ارزیابی و بررسی دقیق قرار می گیرد. به عبارت دیگر در این سیستم نوین مدیریت، مواد از بدو تولد تا مرگ مورد بررسی قرار می گیرند. در مدیریت های سنتی، معمولا اجزای سیستم مدیریت پسماند به سه مرحله نگهداری در محل تولید، جمع آوری و حمل و نقل و تصفیه و دفع نهایی طبقه بندی شده و هیچگونه توجهی به مراحل میانی آن نمی شود. در این مقاله، پس از معرفی طبقه بندی پسماندهای تولیدی در شرکت پتروشیمی شهید تندگویان، این نتیجه حاصل می شود که عمده پسماندهای تولیدی شامل آب روغنی، رزین و جاذب کارکرده، کاتالیست مستعمل، آلیگومر، محصولات با کیفیت پایین به صورت ملت، کلوخه و واکس، آنتراسیت و کربن فعال کارکرده، سرامیک بال، آجر نسوز، عایق، پلیت، فیلتر غیر قابل استفاده، زائدات فلزی و پلاستیکی ناشی از تعمیرات، روغن و گریس، ظروف خالی مواد شیمیایی، پکینگ برج ها، خاکستر زباله سوز، رسوب ناشی از خوردگی مخازن، لجن صنعتی و شهری تصفیه پساب، لجن کاتالیستی، تار، ماده واسطه نشتی و کک می باشند.

کلیدواژه ها:

پسماند ، محیط زیست ، منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ، شرکت پتروشیمی شهید تندگویان