بازآفرینی نقش دانشگاه تسهیلگر در آموزش و پژوهش برای پرورش مهارت و تجربه

پژوهش حاضر با هدف بازآفرینی نقش دانشگاه در جهت تبدیل شدن به نهادی تسهیلگر آموزش و پژوهش برای پرورش مهارت و تجربه انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی است و با تحلیل نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی، به شناسایی مولفه های کلیدی دانشگاه تسهیلگر و نقش آن در ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش پرداخته است. نتایج نشان می دهد که دانشگاه تسهیلگر در سه محور اصلی بازتعریف می شود؛ نخست تلفیق آموزش نظری با تجربه عملی از طریق یادگیری پروژه محور و کارگاهی؛ دوم، ارتقای مهارت های ارتباطی پژوهشی و بازخوردی مدرسان به منظور هدایت فعال فرایند یادگیری و سوم، تبدیل محیط دانشگاه به زیست بومی یادگیرنده محور که در آن دانشجو از نقش دریافت کننده محتوا به کنشگر یادگیری ارتقا می یابد. تحلیل یافته ها بیانگر آن است که بازآفرینی نقش دانشگاه در این مسیر می تواند به کاهش شکاف میان آموزش و بازار کار، افزایش اثربخشی پژوهش های کاربردی و ارتقای انگیزش آموزشی منجر شود. در نتیجه تحقق دانشگاه تسهیلگر گامی بنیادین در تحول نظام آموزش عالی ایران و دستیابی به دانشگاهی مهارت محور، چابک و تجربه گراست.

کلیدواژه ها:

دانشگاه تسهیلگر ، آموزش عالی ، یادگیری تجربه محور ، مهارت آموزی ، پژوهش کاربست محور