بررسی رابطه بین پریشانی هیجانی و اجتناب اجتماعی با نقش میانجی اختلال تنظیم هیجانی و سرسختی روانشناختی

تحقیق حاضر باهدف بررسی رابطه بین پریشانی هیجانی و اجتناب اجتماعی با نقش میانجی اختلال تنظیم هیجانی و سرسختی روان شناختی انجام شد. پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش یک پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. همچنین این تحقیق از نظر نوع داده ها کمی و از نظر زمانی در حیطه تحقیقات مقطعی قرار دارد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه بود. روش نمونه گیری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و با توجه به تعداد دانشجویان و با مراجعه به جدول کرجسی - مورگان (۱۹۷۱) حجم نمونه ۳۸۴ نفر از افراد انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس (۲۱-DASS)، پرسشنامه هراس اجتماعی، پرسشنامه اختلال تنظیم هیجان، پرسشنامه سرسختی روان شناختی بود. در این پژوهش داده های گردآوری شده پس از تبدیل به اطلاعات از طریق نرم افزار SPSS و LISREL مورد پردازش قرار گرفت و آزمون روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد پریشانی هیجانی با سرسختی روان شناختی رابطه منفی و معناداری دارد، همچنین پریشانی هیجانی با اختلال تنظیم هیجانی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین نتایج نشان داد که سرسختی روانشناختی اثر منفی و معناداری بر اجتناب اجتماعی دارد در حالی که اختلال تنظیم هیجانی اثر مثبت و معناداری بر اجتناب اجتماعی دارد. پریشانی هیجانی علاوه بر اثر مستقیم، از طریق دو مسیر میانجی سرسختی روانشناختی و اختلال تنظیم هیجانی نیز بر اجتناب اجتماعی اثر غیر مستقیم دارد. در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت که بین پریشانی هیجانی و اجتناب اجتماعی با میانجیگری اختلال تنظیم هیجانی و سرسختی روانشناختی رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

پریشانی هیجانی ، اجتناب اجتماعی ، اختلال تنظیم هیجانی ، سرسختی روانشناختی