بحران آموزش عالی و چالش های موسسات آموزش عالی غیردولتی در ایران: تحلیل مسائل و راهکارها

این مقاله به بررسی چالش ها و پیامدهای فعالیت موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی در ایران می پردازد. تمرکز پژوهش بر مسائل ساختاری، مدیریتی، مالی و فرهنگی این موسسات است و نقش رویکرد پوزیتیویستی و کمیت گرایی در کاهش کیفیت آموزشی و پژوهشی مورد نقد قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد اختلاف بین اعضای هیئت موسس، هیئت امناء و مدیران، ضعف در فعالیت های پژوهشی، وابستگی مالی به شهریه دانشجویان، وضعیت نامناسب معیشتی اعضای هیئت علمی و کارکنان و همسانی رشته های تحصیلی از جمله عوامل اصلی تاثیرگذار بر عملکرد و پایداری موسسات غیرانتفاعی هستند. این چالش ها نه تنها بر کیفیت آموزش و پژوهش اثر منفی می گذارند بلکه استقلال و خلاقیت موسسات را محدود می کنند و پیامدهای اجتماعی و فرهنگی گسترده ای به همراه دارند. مقاله با تحلیل این مسائل ضرورت بازنگری در سیاست ها، مدیریت منابع و توجه به جنبه های انسانی، فرهنگی و پژوهشی آموزش عالی را برجسته می سازد و پیشنهاداتی برای ارتقای کیفیت و پایداری موسسات غیرانتفاعی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش عالی ، غیرانتفاعی ، چالش های مدیریتی ، کیفیت آموزشی ، کمیت گرایی ، پوزیتیویسم