ارزیابی تاثیر هوش مصنوعی بر رفاه دیجیتال و تعامل انسانی در محیط های آموزشی و صنعتی

در عصر تحول دیجیتال، هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های کلیدی، نقش مهمی در بازتعریف کیفیت تجربه دیجیتال و الگوهای تعامل انسانی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر هوش مصنوعی بر رفاه دیجیتال و تعامل انسانی در محیط های آموزشی و صنعتی انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و بر پایه ی بررسی نظام مند ادبیات پژوهشی، اسناد علمی، و مطالعات موردی موجود شکل گرفته است. همچنین بر اساس مرور نظام مند ادبیات و تحلیل مقالات علمی و گزارش های موردی انجام شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی فرآیندهای یادگیری، تسهیل دسترسی به منابع آموزشی و ارتقای کیفیت تجربه دیجیتال، به بهبود رفاه دیجیتال در محیط های آموزشی کمک می کند. در محیط های صنعتی نیز، استفاده از سامانه های هوشمند در فرآیند تولید، نگهداری و مدیریت منابع انسانی منجر به افزایش کارایی، کاهش خطا و ارتقای رضایت شغلی می شود. با این حال، نتایج نشان می دهد که فقدان توجه به ابعاد انسانی و هیجانی در طراحی سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، می تواند احساس انزوا و کاهش تعامل انسانی را در پی داشته باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر بر اهمیت توسعه رویکردهای انسان محور در پیاده سازی فناوری های هوش مصنوعی تاکید دارد تا تعادلی میان کارایی فناورانه و رفاه انسانی برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رفاه دیجیتال ، تعامل انسانی ، محیط های آموزشی و صنعتی ، تحول دیجیتال