نقش میانجی سبک های فرزندپروری در ارتباط تعارض کار–خانواده مادران شاغل با استفاده آسیب زای کودکان از وسایل دیجیتال

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تعارض کار_خانواده مادران شاغل و استفاده آسیب زای کودکان از وسایل دیجیتال با نقش میانجی سبک های فرزندپروری می باشد. جامعه آماری شامل مادران شاغل دارای کودکان ۴ تا ۷ سال در شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض کار–خانواده کارلسون و همکاران (۲۰۰۰)، پرسشنامه استفاده آسیب زای کودک از وسایل دیجیتال محمدزاده و همکاران (۱۴۰۱) و پرسشنامه سبک های فرزندپروری رابینسون و همکاران (۲۰۰۱) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم افزارهای SPSS-۲۷ و AMOS-۲۲ تحلیل شدند. نتایج نشان داد تعارض کار–خانواده، رابطه مثبت و معناداری با استفاده آسیب زای کودکان از وسایل دیجیتال دارد (r=۰.۷۹, p<۰.۰۰۱). همچنین تعارض کار–خانواده رابطه منفی با سبک فرزندپروری مقتدرانه (p<۰.۰۰۱, r=-۰.۳۱) و رابطه مثبت با سبک های مستبدانه (p<۰.۰۰۱, r=۰.۳۳) و سهل گیرانه (p<۰.۰۰۱, r=۰.۲۹) دارد. رابطه سبک فرزندپروری مقتدرانه و استفاده آسیب زای کودکان از وسایل دیجیتال معنادار بدست نیامد (p=۰.۰۵, r=-۰.۱۳). متغیر سبک فرزندپروری مستبدانه و استفاده آسیب زا از وسایل دیجیتال توسط کودکان رابطه معناداری دارد (p<۰.۰۰۱, r=۰.۴۸). رابطه سبک فرزندپروری سهل گیرانه و استفاده آسیب زای کودکان از وسایل دیجیتال نیز معنادار است (p<۰.۰۰۱, r=۰.۳۸). از میان سبک های فرزندپروری، تنها سبک مستبدانه نقش میانجی نسبی در رابطه بین تعارض کار_خانواده و استفاده آسیب زای کودک از وسایل دیجیتال نشان داد (p<۰.۰۰۱, β=۰.۹۰). یافته ها نشان می دهد که تعارض کار_خانواده مادران می تواند با افزایش سبک فرزندپروری مستبدانه و در نتیجه افزایش احتمال استفاده آسیب زای کودک از وسایل دیجیتال همراه باشد. این نتایج بر ضرورت مداخلات حمایتی برای کاهش تعارض کار–خانواده و بهبود شیوه های فرزندپروری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

استفاده آسیب زای کودک از وسایل دیجیتال ، تعارض کار_خانواده ، سبک های فرزندپروری ، مادران شاغل