کاهش آسیب های اجتماعی از طریق فعالیت های برنامه ریزی شهری

کیفیت زندگی و عدالت در شهر به عنوان دو شاخص جزو اصلی ترین مولفه های حوزه مدیریت شهری نوین هستند و مدیریت شهری نوین بیش از آنکه بر مولفه های کالبدی و اقتصادی تاکید کند بر مولفه های اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطی تاکید دارد. آسیب های اجتماعی یکی از چالش های اساسی شهرهای امروز است که نیازمند تلاش مدیریت شهری به صورت ویژه در این حوزه است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع پژوهش های کاربردی بوده و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی- همبستگی است و به شکل میدانی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش، شامل شهروندان شهر سنندج در سال ۱۴۰۴ می باشد که در این شهر زندگی می کنند. براساس روش نمونه گیری تصادفی ساده و تعداد جامعه آماری برحسب فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ شهروند، به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند که با توجه به احتمال ریزش در حجم نمونه، ۱۰ درصد به این تعداد اضافه شد. نتایج به دست آمده از مطالعه حاضر حاکی از آن است که فعالیت های برنامه ریزی شهری صورت گرفته توسط شهرداری سنندج با کاهش آسیب های اجتماعی رابطه مستقیم و معنی داری دارد. همچنین بین مولفه های هویت بومی، اشتغالزایی، خلاقیت و نوآوری، توسعه فرهنگی با کاهش آسیب های اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد.