تحلیل تطبیقی استانداردهای اثبات دعوی در داوری های بین المللی و حقوق ایران بررسی تقدم «اقناع وجدانی» داور، «ترازوهای اثبات» و «تعادل احتمالات»

این پژوهش به بررسی تطبیقی استانداردهای اثبات دعوی در داوری های بین المللی و نظام حقوقی ایران می پردازد و تلاش دارد تفاوت و تقدم سه معیار اصلی «اقناع وجدانی داور»، «ترازوهای اثبات» و «تعادل احتمالات» را روشن سازد. چالش اصلی در این حوزه، نبود تعریف مشخص و واحد از معیارهای اثبات در داوری های داخلی و بین المللی است که باعث تفسیرهای متفاوت و کاهش پیش بینی پذیری تصمیمات داوری می شود. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از منابع ایرانی و بین المللی، مقایسه ای میان چارچوب های حقوقی ایران و معیارهای داوری بین المللی ارائه کرده و نقش هر معیار را در دستیابی به عدالت و تصمیم گیری صحیح داوران مورد بررسی قرار داده است. نتایج نشان می دهد که در داوری بین المللی، معیار «اقناع وجدانی» با انعطاف بیشتر و قابلیت انطباق با پرونده های پیچیده، محور اصلی تصمیم گیری است، در حالی که در ایران، هنوز معیارها به صورت رسمی تعریف نشده اند و ترکیب «ترازوهای اثبات» و «تعادل احتمالات» به شکل پراکنده و ناقص استفاده می شود. پژوهش حاضر همچنین محدودیت هایی از جمله دسترسی محدود به آرای داوری بین المللی و تفاوت های فرهنگی و حقوقی میان ایران و سایر نظام های داوری را شناسایی کرده است. در نهایت، نتایج حاکی از ضرورت بازنگری قوانین و ایجاد دستورالعمل های روشن برای استانداردهای اثبات در داوری های داخلی و بین المللی است تا پیش بینی پذیری، شفافیت و عدالت تصمیمات افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

اقناع وجدانی داور ، داوری بین المللی ، ترازوهای اثبات ، تعادل احتمالات ، قانون ایران