ارتباط مدل های تغییر با چارچوب های کلاسیک

تغییر عبارت از حرکت یک وضعیت با ثبات به یک وضعیت دیگر از طریق یک سری مقدمات و مراحل پیش بینی شده و با برنامه ریزی بر اساس بهبود و بصورت مستمر برای زیستن بهتر و راحت تر و آسوده تر می باشد. منشا تغییر در وضعیت درونی سازمان اغلب مسائل، چالش های جدید ناشی از چرخه حیات انسانی، فرسودگی و بی حرکتی ناشی از بزرگی و سالخوردگی سازمان، بروز نبودن استراتژی و وجود مسائل استراتژیک، فرهنگ سازمانی، ناسازگاری با استراتژی سازمان و شرایط جدید و دیدگاه های جدید مدیران و رکود فکری کارکنان می باشد. اما گاهی اوقات منشا تغییر می تواند در شرایط محیطی باشد که نیاز جدید مشتریان، تغییر در سیاست های دولت، مقررات ناظر بر کسب وکار، تغییر در شرایط اقتصادی در جامعه، تغییر در بازار نیروی کار، تغییر در وضعیت بازارهای پولی و مالی و تغییر در تکنولوژی های موثر بر عملکرد سازمان می باشد. ما در این مقاله به ارتباط بین مدل های تغییر با چارچوب های کلاسیک می پردازیم.

کلیدواژه ها:

تغییر ، مدل ویلیام بریجز ، مدل مک کنزی ، مدل لوین ، مدل آدکار ، مدل کوبلر-راس ، مدل ساتیر