بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس ادراک شده و نشخوار فکری در مبتلایان به سندرم روده تحریک پذیر شهر کاشمر

سندرم روده تحریک پذیر یکی از شایع ترین اختلالات عملکردی گوارشی است که با علائم جسمانی و تاثیرات منفی بر کیفیت زندگی همراه است. عوامل روان شناختی مانند استرس ادراک شده و نشخوار فکری در تشدید علائم این اختلال نقش کلیدی دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس ادراک شده و نشخوار فکری در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر شهر کاشمر انجام شد. این مطالعه به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل طراحی شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۲۳ نفر از بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر مراجعه کننده به مطب متخصصان گوارش شهر کاشمر در سه ماهه آخر سال ۱۴۰۳ بود که به روش نمونه گیری در دسترس نمونه ای شامل ۳۰ نفر بر اساس ملاک های ورودی انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند، درحالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن (۱۹۸۳) و پرسشنامه نشخوار فکری دیویدسون و همکاران (۲۰۱۴) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس به وسیله نرم افزار SPSS۲۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری استرس ادراک شده (p<۰.۰۱) و نشخوار فکری (p<۰.۰۱) را در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش داد. این یافته ها حاکی از اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی در بهبود متغیرهای روان شناختی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر است و می تواند به عنوان یک مداخله موثر در رویکردهای درمانی این اختلال مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سندرم روده تحریک پذیر ، استرس ادراک شده ، نشخوار فکری ، درمان مبتنی بر ذهن آگاهی