بررسی مروری کاربرد سلول های بنیادی خون و وزیکول های خارج سلولی مشتق از خون قاعدگی

در طول سال های اخیر، درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی به عنوان یک رویکرد نوین در پزشکی ترمیمی و بازسازی بافت ها مورد توجه قرار گرفته اند. سلول های بنیادی مشتق از منابع مختلف، به دلیل توانایی های بازسازی و اثرات ایمنی-تنظیمی، نقش مهمی در ترمیم آسیب های بافتی ایفا می کنند. با این حال، نگرانی هایی مانند ریسک تومورزایی مرتبط با سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی پرتوان القایی، باعث محدودیت کاربرد بالینی آن ها شده است. در همین راستا، سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از خون قاعدگی (MenSCs) به دلیل سهولت جمع آوری، توان تکثیر بالا و فعالیت ایمنی مناسب، به عنوان یک منبع ایمن و موثر برای کاربردهای درمانی مطرح شده اند.مطالعات اخیر نشان داده اند که بسیاری از اثرات درمانی سلول های بنیادی از طریق وزیکول های خارج سلولی (EVs) آن ها انجام می شود. این وزیکول ها شامل پروتئین ها، لیپیدها و اسیدهای نوکلئیک هستند و می توانند فعالیت های ضدالتهابی، ضدآپتوزی، رگ زایی و بازسازی بافت را بدون نیاز به تزریق سلول های زنده بازآفرینی کنند. کاربردهای درمانی MenSC-EVs در مدل های حیوانی نارسایی حاد کبد، زخم های پوستی، بیماری های نورودژنراتیو مانند پارکینسون و بهبود عملکرد لقاح آزمایشگاهی نشان داده شده است.این مقاله به بررسی جامع ویژگی ها، مکانیسم های عملکرد، روش های جداسازی و کاربردهای درمانی وزیکول های خارج سلولی مشتق از MenSCs می پردازد و پتانسیل آن ها را به عنوان یک ابزار درمانی نوین در پزشکی ترمیمی مورد تحلیل قرار می دهد. یافته ها حاکی از آن است که استفاده از وزیکول های خارج سلولی مشتق از MenSC می تواند جایگزین ایمن و موثری برای درمان های سلولی مستقیم باشد و افق های جدیدی را در پزشکی بازساختی گشاید.

کلیدواژه ها:

درمان سلولی ، قاعدگی ، سلول های بنیادی مزانشیمی ، پزشکی ترمیمی ، سلول های بنیادی