بیومتریال های هوشمند پاسخ گو به محرک های زیستی در دارورسانی هدفمند سرطان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEDHEAL01_005
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
سرطان یکی از پیچیده ترین و چالش برانگیزترین بیماری های عصر حاضر است که علی رغم پیشرفت های گسترده در تشخیص و درمان، همچنان سهم قابل توجهی در مرگ ومیر جهانی دارد. درمان های رایج سرطان، از جمله شیمی درمانی و پرتودرمانی، اگرچه در مهار رشد تومورها موثر بوده اند، اما به دلیل فقدان اختصاصیت مکانی و سلولی، اغلب با عوارض جانبی شدید، سمیت سیستمیک و آسیب به بافت های سالم همراه هستند. این محدودیت ها، ضرورت توسعه راهبردهای نوین درمانی با کارایی بالاتر و عوارض کمتر را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این راستا، دارورسانی هدفمند به عنوان یکی از رویکردهای پیشرفته درمان سرطان مطرح شده است که هدف آن افزایش تجمع دارو در بافت توموری و کاهش اثرات ناخواسته در سایر بافت هاست. بیومتریال های هوشمند پاسخ گو به محرک های زیستی، به عنوان نسل جدید سامانه های دارورسانی، توانایی تشخیص و پاسخ دهی به شرایط خاص ریز محیط تومور را دارا هستند. این ریزمحیط معمولا با ویژگی هایی نظیر pH اسیدی، بیان بیش ازحد آنزیم های خاص، تغییرات پتانسیل اکسیداسیون کاهش، هیپوکسی و سیگنال های زیستی متمایز می شود. بیومتریال های هوشمند می توانند از این تفاوت ها بهره برده و آزادسازی داروهای ضدسرطان را به صورت کنترل شده، زمان مند و مکانی انجام دهند. این ویژگی نه تنها موجب افزایش اثربخشی درمان می شود، بلکه نقش مهمی در کاهش دوز مصرفی دارو و سمیت سیستمیک ایفا می کند. در این مقاله مروری، به صورت نظام مند و تحلیلی، انواع بیومتریال های هوشمند پاسخ گو به محرک های زیستی شامل پلیمرهای حساس به pH، سامانه های آنزیم پاسخ، بیومتریال های حساس به شرایط اکسیداسیون–کاهش و سیستم های چندپاسخه مورد بررسی قرار می گیرند. همچنین، سازوکارهای عملکرد این سامانه ها، مزایا و محدودیت های فنی و زیستی آن ها و چالش های پیش روی انتقال از مرحله آزمایشگاهی به کاربردهای بالینی تحلیل می شود. نتایج مطالعات اخیر نشان می دهد که استفاده از بیومتریال های هوشمند پاسخ گو به محرک های زیستی، پتانسیل بالایی برای بهبود دقت درمان، افزایش اثربخشی دارورسانی هدفمند و توسعه رویکردهای درمانی شخصی سازی شده در سرطان دارد و می تواند مسیر آینده درمان های ضدسرطان را به طور اساسی متحول سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان