مرور تحلیلی عوامل موثر بر اضطراب و فرسودگی تحصیلی و راهکارهای ارتقای سلامت روان در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف مرور تحلیلی و نظام مند عوامل ساختاری، روانی و محیطی موثر بر اضطراب و فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی و تبیین راهکارهای ارتقای سلامت روان آنان انجام شده است. فرسودگی تحصیلی به عنوان یک سندرم مرکب از خستگی عاطفی، بی علاقگی و احساس ناکارآمدی در بافتار آموزشی (Salmela-Ar۲۰۲۴)، در این مقطع حساس به دلیل فشارهای ناشی از آزمون های ورودی مدارس برتر و گذار تحصیلی تشدید می گردد. روش شناسی این تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک ادبیات پژوهشی (Synthesized Research) در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ است. یافته های تحلیل محتوای کیفی و سنتز داده های آماری نشان می دهد که متغیرهای «کمال گرایی منفی والدین»، «فشار ناشی از برنامه درسی پنهان» و «کاهش خودکارآمدی تحصیلی» (۲۰۲۵ Bandura & Zimmerman) بیشترین ضریب همبستگی را با اضطراب تعمیم یافته دانش آموزان دارند همچنین نتایج حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد (ACT) آموزش مهارت های تاب آوری (Resilience Training) به طور معناداری (۰.۰۱>p) منجر به کاهش فرسودگی و بهبود بهزیستی ذهنی می گردد. در نهایت این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه بر ضرورت بازنگری در سیاست های ارزیابی پیشرفت تحصیلی و ترویج پروتکل های مراقبت از خود در مدارس تاکید کرده و راهکارهای عملیاتی جهت گذار ایمن دانش آموزان به دوره متوسطه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، اضطراب ، انتقال ، پایه ششم ابتدایی ، سلامت روان ، کمال گرایی ، خود کارآمدی تحصیلی