بررسی پتانسیلهای AR VR در شبیه سازیهای آموزشی و افزایش تعامل

فناوری های واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) به عنوان ابزارهای تحول آفرین در حوزه آموزش شناخته می شوند. این پژوهش با هدف بررسی پتانسیل های VR و AR در ایجاد شبیه سازی های آموزشی غنی و افزایش سطح تعامل یادگیرندگان با محتوای درسی انجام شده است. روش شناسی این تحقیق مبتنی بر تحلیل اسنادی و مروری سیستماتیک بر ادبیات علمی موجود در زمینه کاربردهای AR و VR در آموزش به ویژه در حوزه های نیازمند شبیه سازی های پیچیده مانند پزشکی، مهندسی و علوم پایه است. یافته ها نشان می دهند که محیط های شبیه سازی شده توسط VR امکان تمرین سناریوهای پرخطر و پرهزینه را بدون عواقب واقعی فراهم می آورند؛ در حالی که AR با ادغام اطلاعات دیجیتال در دنیای فیزیکی درک فضایی و مفهومی را بهبود می بخشد. مکانیسم های کلیدی افزایش تعامل شامل غوطه وری (Experiential Learning)، قابلیت های یادگیری عملی، حضور (Presence) و غرق شدگی (Immersion) است. نتایج حاکی از آن است که ادغام موفقیت آمیز این فناوری ها نیازمند غلبه بر چالش هایی نظیر هزینه های سخت افزاری، طراحی محتوای آموزشی استاندارد و آمادگی مربیان است. این مقاله نتیجه می گیرد که AR و VR پتانسیل بالایی برای ایجاد پارادایم های نوین آموزشی مبتنی بر تجربه دارند.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی VR ، واقعیت افزوده AR ، شبیه سازی آموزشی ، تعامل یادگیرنده ، آموزش مبتنی بر تجربه ، یادگیری غوطه ور