بررسی اثربخشی بازی درمانی دیجیتال با رویکرد هوش مصنوعی در کاهش اضطراب جدایی کودکان ۴ تا ۶ سال

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی انجام شد. اضطراب جدایی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی در کودکی پیامدهای منفی متعددی بر رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی دارد و در صورت عدم درمان می تواند زمینه ساز مشکلات روانی جدی تر در آینده شود. در این مطالعه با تکیه بر مبانی نظری همچون نظریه دلبستگی بالبی و یادگیری اجتماعی بندورا، فرضیه اصلی و سه فرضیه فرعی تدوین گردید. جامعه آماری شامل کودکان ۴ تا ۶ سال مبتلا به اضطراب جدایی در شهر اهواز بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب جدایی، مصاحبه بالینی ساختاریافته و نرم افزار بازی درمانی دیجیتال مجهز به قابلیت های هوش مصنوعی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج آزمون های آماری شاپیرو ویلک، آمار توصیفی، ANCOVA، t مستقل و همبستگی نشان داد که بازی درمانی دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی به طور معناداری موجب کاهش اضطراب جدایی در کودکان گروه آزمایش شد. همچنین یافته ها بیانگر بهبود تنظیم هیجانی و کاهش وابستگی افراطی به والدین در این کودکان بود. بر این اساس، فرضیه اصلی و فرضیه های فرعی پژوهش تایید گردید و می توان نتیجه گرفت که بهره گیری از فناوری های نوین در قالب بازی درمانی دیجیتال می تواند رویکردی موثر در ارتقای سلامت روان کودکان باشد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی دیجیتال ، هوش مصنوعی ، اضطراب جدایی ، کودکان ۴ تا ۶ سال ، تنظیم هیجانی