بررسی یادگیری ریاضی از طریق استدلال الگوریتمی و خلاق

پژوهش های متعدد نشان داده اند که رویکردهای سنتی تدریس ریاضی که بر حفظ و تکرار الگوریتم ها تاکید دارند، اگرچه ممکن است در کوتاه مدت به نتایج قابل قبولی در آزمون های استاندارد منجر شوند اما در بلندمدت توانایی دانش آموزان را برای تفکر انعطاف پذیر، حل مسائل غیرروتین و درک عمیق مفاهیم محدود می کنند. این محدودیت ها نه تنها بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد بلکه نگرش آن ها نسبت به ریاضیات را نیز منفی می سازد. یادگیری ریاضی فراتر از حفظ فرمول ها و تکرار رویه ها است. یادگیری واقعی شامل درگیری فعال با مفاهیم، کشف الگوها و روابط، ساخت معنا و توسعه توانایی استدلال و حل مسئله است. مقاله حاضر مدلی را بر اساس خلق دانش توسط خود دانش آموزان ارزیابی می کند که استدلال خلاق مبتنی بر ریاضیات (CMR) نامیده می شود و آن را با مدل تدریس مبتنی بر رویه که شبیه به آنچه معمولا در مدارس یافت می شود یعنی استدلال الگوریتمی (AR) مقایسه می کند. در حاضر، عملکرد بهتری نسبت به AR داشت.

کلیدواژه ها:

استدلال ، ریاضی ، استدلال خلاق ، استدلال الگوریتمی ، یادگیری طوطی وار ، درک مفهومی ، مطالعه