نگاهی تحلیل گرایانه به تاثیرپذیری های حافظ شیرازی از خواجوی کرمانی

حافظ شاعر بزرگ قرن هشتم و کسی که در تاریخ ادبیات فارسی در به اوج رساندن غزل شهرت دارد در این مقاله مورد نقد و بررسی ما قرار گرفته است. در طی سالیان دراز همواره صاحب نظران بر این عقیده بوده اند که غزلیات حافظ بر سایر غزل سرایان برتری دارد اما اکنون در این مقاله می خواهیم بررسی کنیم که لطف ویژه غزلیات حافظ به دلیل نوآوری های اوست یا نتیجه تکامل اندیشه شاعران پیش از خود. ما در این مقاله به صورت اختصاصی غزلیات حافظ را با خواجوی کرمانی مقایسه می کنیم و بررسی می کنیم که تاثیرپذیری حافظ از خواجو در بهره گیری از مضامین موجود در شعر خواجوی کرمانی بوده است یا نه از این اندازه فراتر رفته و حافظ شیرازی در شیوه بیان و ترکیبات زبانی نیز تحت تاثیر خواجوی کرمانی قرار گرفته است. در این پژوهش با بهره گیری از روش کتابخانه ای و تحلیل و تطبیق اشعار به صورت منحصر بفرد به چگونگی تاثیرپذیری حافظ از خواجوی کرمانی را بررسی می کنیم. هدف از انجام این پژوهش این است که دریابیم که شاعران شاخصی همچون حافظ نیز از سبک و شیوه دیگران بهره برده اند یا خیر و این بهره گیری چه میزان در موفقیت آن ها تاثیر داشته است و آیا این تاثیرپذیری تنها در حوزه مضمون و اندیشه بوده است یا اینکه تقلید در عرصه زبانی را هم به دنبال داشته است و از آن مهم تر پاسخ به این سوال که آیا این یک تاثیرپذیری و تضمین در زمینه ادبیات بوده یا تقلیدی آگاهانه.

کلیدواژه ها:

حافظ شیرازی ، خواجوی کرمانی ، اندیشه ، زبان ، تاثیرپذیری