رویکردی نوین در تعیین اولویت های بهبود پروژه های تحقیقاتی با وجود عدم قطعیت

امروزه، فرایند تصمیم سازی و قضاوت در مورد انتخاب اولویت های بهبود در پروژه های تحقیقاتی، اغلب گسسته، پیچیده و بدون ساختار است که نیازمند در نظر گرفتن مشخصه ها و عوامل بسیاری بوده که برخی از آنها نیز غیر قابل دسترس می باشند و برای موفقیت و ادامه حیات سازمان ها، باید روش ها، اصلاح شده و در روند انجام امور بهبودی حاصل گردد. در این تحقیق، سعی می شود با ارائه یک روش گام به گام و استناد به روش های علمی جدید و کاربردی، یک مدل برای انتخاب پروژه های بهبود در پروژه های تحقیقاتی با در نظر گرفتن محدودیت های سازمان و شرایط عدم قطعیت، ارائه شود. با توجه به روش پیشنهادی این تحقیق، ابتدا، ریسک های مرتبط با طراحی محصول موردنظر شناسایی و طبقه بندی می شوند. در مرحله بعد، شناسایی اقدامات و فعالیت های مربوط به کاهش و یا حذف ریسک، انجام شده و رتبه بندی و میزان اهمیت فعالیت های مذکور، با در نظر گرفتن ریسک های مهم به عنوان معیارهای ارزیابی، انجام می شود. در نهایت، با ارائه یک مدل بهینه سازی صفر و یک، اولویت های بهبود در پروژه های تحقیقاتی، تعیین می شود. همچنین، برای مطالعه موردی تحقیق که انتخاب اولویت های بهبود در موتورهای توربینی، می باشد، مدل پیشنهادی تحقیق، به صورت کمی، مورد بررسی و پیاده سازی قرار گرفته است. تحلیل حساسیت مدل ارائه شده تحقیق، نشان دهنده حساسیت زیاد آن نسبت به پارامترهای زمان و هزینه است.

کلیدواژه ها:

پروژه تحقیقاتی ، تحلیل ریسک ، اولویت بندی ، اقدام اصلاحی ، بهینه سازی صفر و یک