مروری بر نقش مهارت آموزی عاطفی معلم در کاهش اضطراب دیجیتال و انزوای اجتماعی نوجوانان

دوران نوجوانی با تغییرات سریع زیستی و هیجانی همراه است و ورود فزاینده فناوری های دیجیتال به زندگی روزمره، چالش های روانی-اجتماعی جدیدی همچون اضطراب دیجیتال و انزوای اجتماعی را برای این قشر ایجاد کرده است. معلم به عنوان مهمترین عنصر انسانی نظام آموزشی، نقشی کلیدی در مواجهه با این آسیب ها ایفا می کند. هدف مقاله مروری حاضر، تبیین نقش مهارت آموزی عاطفی معلم در کاهش اضطراب دیجیتال و انزوای اجتماعی نوجوانان است.این پژوهش با رویکرد مروری، یافته های پژوهشی داخلی و خارجی را مورد واکاوی قرار داده است. مفهوم «مهارت آموزی عاطفی معلم» به عنوان ظرفیت او در آموزش ضمنی و مستقیم راهبردهای تنظیم هیجان، همدلی و برقراری ارتباط موثر به دانش آموزان، پلی میان شایستگی های درونی معلم و پیامدهای مطلوب در دانش آموزان محسوب می شود. یافته ها نشان می دهد معلمانی که از هوش عاطفی و شایستگی عاطفی بالاتری برخوردارند، با ایجاد جوی سرشار از اعتماد و حمایت عاطفی در کلاس های حضوری و مجازی، می توانند سطح اضطراب دیجیتال دانش آموزان را کاهش داده و با الگوسازی رفتارهای ارتباطی عمیق، از گرایش آنان به تعاملات سطحی مجازی و انزوای اجتماعی پیشگیری کنند.نتیجه گیری: مهارت آموزی عاطفی معلم نقش تعیین کننده ای در ارتقای سلامت روانی-اجتماعی نوجوانان و مصون سازی آنان در برابر اضطراب دیجیتال و انزوای اجتماعی ایفا می کند. بازتعریف صلاحیت های حرفه ای معلم در عصر دیجیتال و گنجاندن مولفه های عاطفی-ارتباطی در برنامه های درسی تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت، به عنوان یک اولویت راهبردی ضروری است.

کلیدواژه ها:

مهارت آموزی عاطفی معلم ، اضطراب دیجیتال ، انزوای اجتماعی ، نوجوانان ، شایستگی عاطفی.