نقش تنظیم هیجان در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

یادگیری در سال های ابتدایی تحصیل فرایندی چندبعدی است که تحت تاثیر تعامل پیچیده عوامل شناختی، هیجانی و اجتماعی شکل می گیرد. در میان این عوامل، تنظیم هیجان به عنوان یکی از مهم ترین ظرفیت های روان شناختی شناخته می شود که نقش تعیین کننده ای در سازگاری تحصیلی، کیفیت توجه، پایداری انگیزش و مدیریت چالش های آموزشی ایفا می کند. دانش آموزان ابتدایی در مواجهه با موقعیت های جدید مدرسه، قواعد کلاسی، تعاملات اجتماعی و فشارهای ارزیابی، نیازمند توانایی شناسایی، تعدیل و هدایت هیجان های خود هستند تا بتوانند عملکرد تحصیلی مناسبی داشته باشند. پژوهش ها نشان می دهند دانش آموزانی که مهارت های تنظیم هیجان قوی تری دارند، تمرکز بهتری بر تکالیف درسی دارند، راهبردهای شناختی موثرتری به کار می گیرند و در برابر ناکامی ها انعطاف پذیری بیشتری نشان می دهند؛ در حالی که ضعف در تنظیم هیجان با اضطراب، کاهش انگیزش و افت عملکرد تحصیلی همراه است. تنظیم هیجان علاوه بر اثر مستقیم، از طریق تقویت خودکارآمدی، بهبود روابط معلم–دانش آموز و افزایش خودتنظیمی یادگیری، بر موفقیت تحصیلی اثرگذار است. بر اساس یافته های نظری و تجربی، آموزش مهارت های تنظیم هیجان در سال های ابتدایی می تواند به بهبود سازگاری مدرسه ای، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای عملکرد تحصیلی منجر شود و به عنوان یکی از اهداف اساسی برنامه های آموزشی و تربیتی مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی:تنظیم هیجان، عملکرد تحصیلی، دانش آموزان ابتدایی