رابطه بین توانمندی های بدنی و هنری با عملکرد دانش آموزان در محیط های آموزش فنی و حرفه ای

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین توانمندی های بدنی و هنری با عملکرد تحصیلی و مهارتی دانش آموزان در محیط های آموزش فنی و حرفه ای است. آموزش فنی و حرفه ای به عنوان یکی از ارکان توسعه سرمایه انسانی، نیازمند دانش آموزانی با قابلیت های چندبعدی شامل مهارت های جسمانی، ادراکی-حرکتی، خلاقیت هنری و توانایی های عملی است. با وجود تاکید اسناد بالادستی بر پرورش همه جانبه فراگیران، پژوهش های اندکی به بررسی همزمان نقش توانمندی های بدنی و هنری در موفقیت آموزشی این گروه پرداخته اند. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های دهم تا دوازدهم هنرستان های فنی و حرفه ای بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سنجش آمادگی جسمانی، مقیاس توانمندی های هنری و چک لیست ارزیابی عملکرد مهارتی و معدل تحصیلی بود. روایی ابزارها با استفاده از نظر خبرگان و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل گردید. یافته ها نشان داد بین توانمندی های بدنی و عملکرد مهارتی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین توانمندی های هنری پیش بینی کننده معنادار کیفیت اجرای پروژه های عملی و نوآوری فنی بودند. مدل رگرسیونی نشان داد که ترکیب دو متغیر یادشده سهم قابل توجهی در تبیین واریانس عملکرد دانش آموزان دارد. بر اساس نتایج، تقویت برنامه های تربیت بدنی کاربردی و آموزش های هنری خلاق می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری در هنرستان ها منجر شود. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با رویکردی میان رشته ای، برنامه های درسی تلفیقی طراحی نمایند.واژگان کلیدی: توانمندی های بدنی،توانمندی های هنری،عملکرد تحصیلی،عملکرد مهارتی،آموزش فنی و حرفه ای،آمادگی جسمانی،خلاقیت هنری،یادگیری مهارتی