تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر افزایش انگیزه تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. در سال های اخیر، تغییر رویکردهای آموزشی از شیوه های سنتی به روش های فعال و دانش آموزمحور مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با ایجاد محیطی پویا، تعاملی و انگیزش بخش، می تواند زمینه یادگیری عمیق تر و پایدارتر را فراهم سازد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در یکی از مناطق آموزشی بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزه تحصیلی و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته در درس علوم تجربی بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی به شیوه یادگیری مبتنی بر بازی آموزش دید، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی آموزش دریافت کرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر بازی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه تحصیلی و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد (۰۵/۰>P). یافته ها بیانگر آن است که به کارگیری بازی های آموزشی ساختارمند می تواند به عنوان راهبردی اثربخش در ارتقای کیفیت آموزش دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.واژگان کلیدییادگیری مبتنی بر بازی، انگیزه تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، آموزش ابتدایی، روش های تدریس فعال، بازی های آموزشی، درگیری شناختی، یادگیری فعال