مطالعه رابطه میان میزان و نوع استفاده دانش آموزان از شبکه های اجتماعی و تغییرات در الگوی توجه، نظم یادگیری و کارایی تحصیلی آنان

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال،تلفن همراه به بخش جدایی ناپذیری از زندگی دانش آموزان و دانشجویان تبدیل شده است. استفاده کنترل نشده از این دستگاه در محیط آموزشی، به ویژه در کلاس درس، نگرانی های جدی در زمینه های شناختی و آموزشی برانگیخته است. این مقاله با هدف بررسی مطالعه رابطه میان میزان و نوع استفاده دانش آموزان از شبکه های اجتماعی و تغییرات در الگوی توجه، نظم یادگیری و کارایی تحصیلی آنان نگاشته شده است. بررسی پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که حضور تلفن همراه در کلاس، حتی در حالت سایلنت، با ایجاد "تقسیم توجه" (Divided Attention) و "تغییر مداوم تمرکز" (Continuous Partial Attention) ظرفیت شناختی محدود فرد را تخلیه می کند و منجر به اختلال در پردازش عمیق مطالب درسی می شود. این مسئله نه تنها یادگیری فرد استفاده کننده را تحت تاثیر قرار می دهد، بلکه با ایجاد حواس پرتی دیداری و شنیداری برای اطرافیان، کیفیت کلی محیط یادگیری را کاهش می دهد. پیامد مستقیم این وضعیت، کاهش نمرات آزمون ها، درک ضعیف تر مفاهیم، کاهش مشارکت کلاسی و در نهایت افت عملکرد تحصیلی است. یافته ها حاکی از آن است که این رابطه تحت تاثیر عواملی مانند ویژگی های فردی (خودتنظیمی، انگیزه تحصیلی)، نوع استفاده (شبکه های اجتماعی، بازی) و قوانین کلاسی است. این مقاله با ترکیب یافته های پژوهشی، درک جامعی از این چالش آموزشی ارائه می دهد و بر ضرورت اتخاذ راهبردهای آموزشی و خودتنظیمی برای مدیریت بهینه استفاده از تلفن همراه در محیط های آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلید واژه ها : تلفن همراه ، والدین ، دانش آموزان ، مدرسه.