بررسی رابطه سطح هوش هیجانی مدیران با میزان استرس، فرسودگی شغلی و سطح رضایت حرفه ای معلمان در محیط های آموزشی

در سال های اخیر، نقش عوامل عاطفی و اجتماعی در این فرآیند پررنگ تر شده است. این مقاله با هدف بررسی رابطه سطح هوش هیجانی مدیران با میزان استرس، فرسودگی شغلی و سطح رضایت حرفه ای معلمان در محیط های آموزشی نگاشته شده است. هوش هیجانی به عنوان توانایی تشخیص، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، چارچوب قدرتمندی را برای تعامل سازنده با دانش آموزان فراهم می کند. در این مقاله مروری، تعریف و مولفه های هوش هیجانی بر اساس مدل های معتبر، ارتباط مستقیم آن با ایجاد محیطی آرام، منظم و حمایتی در کلاس، و نیز راهکارهای عملی برای تقویت این مهارت در معلمان مورد بحث قرار می گیرد. با استناد به پژوهش های ایرانی و خارجی، استدلال می شود که معلمان با هوش هیجانی بالا، بهتر می توانند به نیازهای عاطفی دانش آموزان پاسخ دهند، از تعارضات پیشگیری کرده یا آن ها را به طور سازنده حل کنند، انگیزه و مشارکت کلاسی را افزایش دهند و در نهایت، زمینه رشد شناختی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم نمایند. این مقاله بر این نکته تاکید دارد که توسعه ی هوش هیجانی در معلمان، نه یک مهارت حاشیه ای، بلکه یک ضرورت بنیادین برای مدیریت موثر و انسان محور کلاس درس در نظام های آموزشی معاصر است. مدیریت کلاس درس،یکی از چالش برانگیزترین و در عین حال حیاتی ترین مهارت های معلمی است که تاثیر مستقیمی بر کیفیت تدریس و یادگیری دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه : معلم ، هوش هیجانی ، مدرسه ، کلاس.