ارتقای مهارت های خلاقانه و تجسمی در دانش آموزان پایه هشتم از طریق آموزش تلفیقی هنرهای تجسمی و فناوری دیجیتال
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFERPS01_3827
تاریخ نمایه سازی: 2 اسفند 1404
چکیده مقاله:
این درس پژوهی با رویکرد کیفی-کمی ترکیبی در پایه هشتم دبیرستان دخترانه فرهیختگان، واقع شهرستان کرمان؛ طی یک ترم تحصیلی اجرا گردید. موضوع اصلی پژوهش «توسعه مهارت های خلاقانه و تجسمی دانش آموزان از طریق آموزش تلفیقی هنرهای تجسمی سنتی و دیجیتال» انتخاب شد، زیرا در عصر دیجیتال، توانایی ترکیب دانش هنری سنتی با ابزارهای نوین فناوری، پیش نیاز اساسی برای پرورش هنرمندان آینده نگر و خلاق است. این پژوهش بر اساس چارچوب نظری ادگار دال (نظریه یادگیری چندحسی)، هاوارد گاردنر (هوش های چندگانه)، و الیوت آیزنر (آموزش هنر به عنوان تفکر) طراحی شد و با بهره گیری از روش های مشارکتی، پروژه محور و کشف گر، به دنبال ایجاد فضایی یادگیری محور بود که در آن دانش آموزان نه تنها با تکنیک های هنری سنتی مانند نقاشی با رنگ روغن، طراحی با مداد، و کار با خاک رس آشنا شوند، بلکه بتوانند این مهارت ها را با ابزارهای دیجیتال مانند نرم افزارهای ادوبی فتوشاپ، پروکریت، و تکنیک های رندرینگ سه بعدی تلفیق نمایند. جامعه آماری پژوهش شامل ۹۶ دانش آموز پایه هشتم در سه کلاس موازی بود که به صورت تصادفی خوشه ای به دو گروه آزمایش (۴۸ نفر) و کنترل (۴۸ نفر) تقسیم شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه استاندارد خلاقیت تورنس (نسخه تصویری)، چک لیست مشاهده رفتارهای هنری، پروژه های عملی تلفیقی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و والدین، و تحلیل کیفی آثار هنری تولیدشده بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و NVivo نسخه ۱۲ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در سه شاخص اصلی داشتند: ۱) افزایش ۴۲.۷ درصدی نمره خلاقیت در آزمون تورنس، ۲) رشد ۳۸.۳ درصدی توانایی تجسم فضایی در تحلیل آثار هنری، و ۳) افزایش ۵۱.۲ درصدی مهارت تلفیق تکنیک های سنتی و دیجیتال در پروژه های عملی. همچنین، تحلیل کیفی داده ها نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش در بیان مفاهیم پیچیده از طریق تصویر، ایجاد ارتباط بین هنر و زندگی روزمره، و اعتماد به نفس هنری رشد چشمگیری داشتند. این پژوهش با ارائه الگویی جامع برای آموزش تلفیقی هنر سنتی و دیجیتال، نه تنها به بهبود کیفیت آموزش هنر در مقطع متوسطه اول کمک می کند، بلکه راهگشای اجرای مشابه در سایر مقاطع تحصیلی و حتی در آموزش عالی خواهد بود. پیشنهاد می شود وزارت آموزش و پرورش با تدوین برنامه درسی جدید مبتنی بر این الگو، زمینه ساز گسترش آموزش هنر دیجیتال در مدارس کشور گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پروین مرتضوی
نویسنده اول