تاثیر مخارج دولت در ادوار تجاری طی بحران های اقتصادی: رویکردی خودرگرسیون برداری بیزی

Translator

هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر مخارج دولت بر ادوار تجاری در دوران بحران های اقتصادی کشور عراق با استفاده از روش خودرگرسیون برداری بیزی در دوره زمانی فصلی ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ است. در گام نخست، با بهره گیری از روش تجزیه متغیره بوریج–نلسون، مولفه های ادوار تجاری و وضعیت رکود اقتصادی از تولید ناخالص داخلی استخراج شده است. در گام دوم، مدل با استفاده از روش خودرگرسیون برداری بیزی برآورد و آزمون های تشخیصی لازم برای اطمینان از صحت نتایج انجام شده است. در گام سوم نیز فرضیه های پژوهش بر اساس نتایج بلندمدت مدل، توابع واکنش آنی و تجزیه واریانس تفسیر شده اند. یافته ها نشان می دهد که مخارج جاری دولت با حرکت هم جهت نسبت به ادوارتجاری، تداوم رکودها را در شرایط بحرانی افزایش می دهد، در حالی که مخارج سرمایه گذاری دولت با حرکت خلاف جهت، شدت و نوسانات ادوار تجاری را تعدیل می کند. بنابراین، هر دو نوع مخارج دولت در بحران اقتصادی عراق بر ادوار تجاری اثرگذار هستند.

کلیدواژه ها:

ادوارتجاری ، مخارج جاری دولت ، مخارج سرمایه گذاری دولت ، روش خود رگرسیون برداری بیزی.