ارزیابی خواص مکانیکی فیلم های پلی لاکتیک اسیدی، اندازه گیری شده در ماه اول و دهم

پلی لاکتیک اسید یک پلیمر گرمانرم، زیست تخریب پذیر و زیست فعال است که از منابع تجدیدپذیر مانند چغندر و سیب زمینی به دست می آید. پلی لاکتیک اسید پلیمری با ماهیت نسبتا شکننده است که این ویژگی می تواند کاربردهای آن را در صنعت بسته بندی محدود سازد. خواص مکانیکی این پلیمر می تواند با افزودن نانوذرات و نرم کننده ها بهبود یابد. در این تحقیق، نانوذرات اکسید روی به میزان یک درصد وزنی پلیمر، پلی اتیلن گلیکول ۴۰۰ بیست درصد وزنی پلیمر و پلی سوربات ۸۰، ۰.۲۵ درصد وزنی محلول برای بهبود خواص مکانیکی فیلم های پلی لاکتیک اسید استفاده شدند. اثر این مواد بر فیلم ها در دو بازه زمانی مختلف، ماه اول و ماه دهم، با هدف بررسی پیری فیزیکی به عنوان مقدمه برای تخریب پلیمر، مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل های آماری بر روی خواص مکانیکی اندازه گیری شده در این دوره ها انجام شد تا تفاوت های معنادار میان فیلم های تولیدشده شناسایی گردد. نتایج نشان داد که بالاترین استحکام کششی (۱.۹۰±۸۲.۹۹ مگاپاسکال، فیلم پلی لاکتیک اسید خالص)، ازدیاد طول در نقطه شکست (۲۷.۲۲±۷۶.۸۲ درصد، فیلم پلی لاکتیک اسید/پلی اتیلن گلیکول/نانوذرات اکسید روی)، چقرمگی (۷.۸۹±۲۰.۱۳ ژول بر سانتی مترمکعب، فیلم پلی لاکتیک اسید/پلی اتیلن گلیکول/نانوذرات اکسید روی)، مدول یانگ (۰.۱۰±۲.۷۴ گیگاپاسکال، فیلم پلی لاکتیک اسید خالص) در ماه اول مشاهده شد. نتایج تحلیل واریانس در مورد تاثیر زمان بر هر فیلم نشان داد که در اکثر موارد، خواص مکانیکی پس از ده ماه تغییر معناداری نداشتند. منحنی های تنش-کرنش، نشان داد که فیلم پلی لاکتیک اسید خالص یک ماده مقاوم است. فیلم دارای نانوذرات و پلی سوربات در ماه دهم رفتار شکننده ای از خود نشان داد. سایر نمونه ها در هر دو ماه اول و دهم رفتاری بین مواد مقاوم و انعطاف پذیر نشان دادند.

کلیدواژه ها:

پلی لاکتیک اسید ، پیری فیزیکی ، خواص مکانیکی ، نانوذرات اکسید روی