تحلیل تطبیقی روش های نوین تدریس فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان در مدارس هوشمند

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-2-11_140

تاریخ نمایه سازی: 2 اسفند 1404

چکیده مقاله:

یادگیری فعال به عنوان یکی از رویکردهای تحول آفرین در آموزش معاصر، توجه گسترده ای را در پژوهش های تربیتی به خود جلب کرده است؛ زیرا این رویکرد با جابه جایی کانون فرایند یاددهی–یادگیری از معلم به دانش آموز، بستر مناسبی برای پرورش انگیزش درونی و تفکر انتقادی فراهم می سازد. انگیزش درونی، مطابق با نظریه خودتعیین گری، زمانی تقویت می شود که نیازهای بنیادین خودمختاری، شایستگی و ارتباط اجتماعی در محیط یادگیری ارضا شوند (دسی و رایان، ۲۰۰۰). رویکردهای یادگیری فعال نظیر بحث گروهی، حل مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه و آموزش همتایان، با فراهم سازی فرصت انتخاب، مشارکت معنادار و بازخورد مستمر، به طور مستقیم با این نیازها پیوند می یابند و از این طریق انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش می دهند (پرینس، ۲۰۰۴).از سوی دیگر، تفکر انتقادی به عنوان یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی قرن بیست ویکم، مستلزم درگیری شناختی عمیق، تحلیل شواهد، ارزشیابی استدلال ها و تصمیم گیری آگاهانه است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی، کمتر قادر به ایجاد چنین درگیری شناختی هستند، در حالی که یادگیری فعال با تاکید بر پرسش محوری، کاوش، تعامل اجتماعی و بازاندیشی، زمینه رشد مهارت های تفکر انتقادی را به طور معنادار فراهم می کند (فریمن و همکاران، ۲۰۱۴).هدف مقاله حاضر، تحلیل نظام مند نقش رویکردهای یادگیری فعال در افزایش انگیزش درونی و پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان است. بدین منظور، با اتکا به مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، پژوهش های معتبر داخلی و خارجی مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته اند تا سازوکارهای اثرگذاری این رویکردها روشن شود. یافته های مروری نشان می دهد که یادگیری فعال نه تنها از طریق افزایش احساس خودکارآمدی و مالکیت یادگیری به تقویت انگیزش درونی می انجامد، بلکه با ایجاد موقعیت های مسئله محور و تعاملی، سطوح بالاتری از تحلیل، استدلال و قضاوت انتقادی را در دانش آموزان پرورش می دهد. بر این اساس، مقاله نتیجه می گیرد که تلفیق هدفمند رویکردهای یادگیری فعال در برنامه های درسی می تواند نقش کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری، پایداری انگیزش و توسعه شایستگی های شناختی عالی ایفا کند.

نویسندگان

شیوا اسکندزاره

کارشناسی ارشد زیست شناسی

ندا شریفی عرب

کارشناسی جغرافیا

نسرین تیموری

دکترا زبان و ادبیات عرب