از مربی هوشمند تا پرورشکار؛ بازتعریف نقش معلم در عصر هوش مصنوعی مولد با تاکید بر رویکرد تحول آفرین

هوش مصنوعی مولد با شتابی بی سابقه به کلاس های درس راه یافته و پرسش های بنیادینی را درباره آینده حرفه معلمی مطرح کرده است. پژوهش حاضر با هدف بازتعریف نقش معلم در عصر هوش مصنوعی و تمایز میان کنش اصیل معلمی و شبه معلمی، به روش سنتز پژوهی و تحلیل نظرورزانه انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار کمک آموزشی، می تواند به عنوان «مربی هوشمند» برای توسعه حرفه ای معلمان عمل کند و مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده برای ارتقای مهارت های پداگوژیک آنان ترسیم نماید (مقاله کنفرانسی، ۱۴۰۴). با این حال، مرز تعیین کننده میان «معلمی» و «شبه معلمی» در شرایطی نهفته است که معلم به مثابه «برنامه ساز درسی» و «پرورشکار» عمل می کند؛ کنشی که به ماشین قابل واگذاری نیست (Mehrmohammadi، ۲۰۲۴). مقاله با ارائه چارچوبی برای تمایز میان «معلم به مثابه آموزشکار» و «معلم به مثابه پرورشکار» و تاکید بر شایستگی های محوری معلمان در عصر هوش مصنوعی، به الزامات تحول در برنامه های توسعه حرفه ای و نظام رتبه بندی معلمان در ایران می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، توسعه حرفه ای معلمان ، پرورشکاری ، آموزشکاری ، برنامه سازی درسی ، تحول دیجیتال