فلسفه تعلیم و تربیت و تبیین جایگاه معلم در نظام های آموزش معاصر

فلسفه تعلیم و تربیت به عنوان بنیان نظری نظام های آموزشی، چارچوبی مفهومی برای تبیین اهداف، ارزش ها، روش ها و نقش کنشگران اصلی آموزش فراهم می آورد. در این میان، معلم به عنوان محوری ترین عنصر نظام تعلیم و تربیت، جایگاهی فراتر از انتقال دهنده دانش یافته و به عنوان تسهیل گر یادگیری، پرورش دهنده تفکر انتقادی و عامل اجتماعی شدن آگاهانه فراگیران شناخته می شود. نظام های آموزش معاصر، متاثر از تحولات فلسفی، اجتماعی و فناورانه، بر رویکردهای یادگیرنده محور، سازنده گرایی، عدالت آموزشی و یادگیری مادام العمر تاکید دارند؛ امری که موجب بازتعریف نقش حرفه ای، اخلاقی و هویتی معلم شده است. در این چارچوب، معلم نه تنها مسئول طراحی و هدایت فرایند یادگیری، بلکه نقش فعالی در تربیت شهروندانی مسئول، خلاق و توانمند برای زیست در جهان پیچیده امروز ایفا می کند. بنابراین، تبیین جایگاه معلم در پرتو فلسفه های نوین تعلیم و تربیت، ضرورتی اساسی برای ارتقای کیفیت آموزش، توسعه سرمایه انسانی و تحقق اهداف تربیتی در نظام های آموزشی معاصر به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، تفکر انتقادی ، جایگاه معلم ، تسهیل یادگیری