کاربرد مدل سازی نرم افزاری در بهینه سازی سیستم های آموزشی مدارس

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد مدل سازی نرم افزاری در بهینه سازی سیستم های آموزشی مدارس دوره متوسطه شهر اصفهان انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران، معلمان و کارشناسان فناوری اطلاعات شاغل در مدارس متوسطه شهر اصفهان به تعداد ۲۸۴۵ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۳۳۸ نفر با روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه محقق ساخته شامل پرسشنامه ارزیابی قابلیت های مدل سازی نرم افزاری (۲۵ گویه)، پرسشنامه سنجش کارایی سیستم آموزشی (۲۰ گویه) و پرسشنامه بهینه سازی فرآیندهای آموزشی (۲۲ گویه) استفاده شد که روایی آن ها با نظر متخصصان (۱۰ نفر) و پایایی آن ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۸/۰، ۸۶/۰ و ۹۰/۰ تایید گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل سازی معادلات ساختاری) و با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین مدل سازی نرم افزاری و بهینه سازی سیستم های آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ۶۵۲/۰ r= ، ۰۱/۰ > P). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد مدل سازی نرم افزاری (شامل شبیه سازی فرآیندها، تحلیل داده های آموزشی، پیش بینی عملکرد و بهینه سازی تخصیص منابع) قادر به پیش بینی ۵۸ درصد از واریانس بهینه سازی سیستم های آموزشی هستند. شاخص های برازش مدل ساختاری نیز (۰۹۲/=۰ RMSEA، ۹۲/=۰ GFI، ۹۱/۰ AGFI= حاکی از برازش مطلوب مدل بود. بر اساس یافته ها، کاربرد مدل سازی نرم افزاری می تواند نقش موثری در بهینه سازی سیستم های آموزشی مدارس ایفا کند و پیشنهاد می شود که مدیران آموزشی با سرمایه گذاری در این حوزه، زمینه را برای تصمیم گیری های داده محور و بهبود کیفیت آموزشی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

مدل سازی نرم افزاری ، بهینه سازی سیستم آموزشی ، شبیه سازی فرآیندها ، تحلیل داده های آموزشی ، مدارس هوشمند