تبیین نقش محوری خودتنظیمی تحصیلی در جبران و کاهش افت یادگیری ناشی از دوران آموزش مجازی

همه گیری جهانی کووید-۱۹ نظام های آموزشی سراسر جهان را با چالشی بی سابقه مواجه ساخت و منجر به تعطیلی گسترده مدارس و دانشگاه ها و گذار سریع به سمت آموزش مجازی شد. اگرچه این گذار برای تداوم فرآیند یادگیری ضروری بود، اما پیامدهای ناخواسته ای همچون افت یادگیری (Learning Loss) را به همراه داشت. افت یادگیری به شکاف بین سطح دانش و مهارت واقعی دانش آموزان و سطح مورد انتظار در شرایط عادی اطلاق می شود. در این میان، شواهد نشان می دهد که دانش آموزان با درجات متفاوتی از این چالش متاثر شده اند. مقاله حاضر به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه خودتنظیمی تحصیلی (Academic Self-Regulation) به عنوان یک متغیر کلیدی، می تواند نقش تعیین کننده ای در کاهش این افت یادگیری و تسهیل فرآیند جبران آن در دوران پساکرونا ایفا کند. در این مقاله، ابتدا مفاهیم کلیدی آموزش مجازی، افت یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی تعریف می شوند. سپس، سازوکارهایی که از طریق آن ها خودتنظیمی (شامل مراحل پیش اندیشی، عملکرد و خودبازتابی) به دانش آموزان در محیط یادگیری آنلاین کمک می کند تا بر چالش ها غلبه کرده و یادگیری خود را مدیریت کنند، تشریح می گردد. در نهایت، راهکارهای عملی برای تقویت مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان، معلمان و والدین به منظور مقابله موثر با افت یادگیری ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، افت یادگیری ، آموزش مجازی ، راهبردهای یادگیری ، انگیزش ، متاکوگنیشن (فراشناخت).