ساخت و هنجاریابی پرسشنامه بی علاقگی تحصیلی در محیط دانشگاهی

بی علاقگی تحصیلی در محیط دانشگاهی به عنوان یک سازه روان شناختی کلیدی با کاهش انگیزه حضور در دانشگاه و درگیری تحصیلی مرتبط است و می تواند پیامدهای منفی مانند افت عملکرد تحصیلی و ترک تحصیل را به دنبال داشته باشد. این پژوهش با هدف ساخت و هنجاریابی پرسشنامه بی علاقگی تحصیلی در محیط دانشگاهی برای دانشجویان انجام شد. مطالعه حاضر از نوع پیمایشی و کاربردی بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در شهر اردکان اجرا شد. نمونه پژوهش شامل ۳۷۵ دانشجو بود که با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های بی علاقگی تحصیلی در محیط دانشگاهی، دلزدگی تحصیلی پکران (۲۰۰۲) و اشتیاق تحصیلی شافلی (۲۰۰۲) بود. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی، ضریب آلفای کرونباخ، همبستگی پیرسون، آزمون KMO و بارتلت و نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی دو عامل را شناسایی کرد: موانع نهادی و رفتار منفی اساتید که ۴۰۴/۶۸ درصد از واریانس کل را تبیین کردند. تحلیل عاملی تاییدی برازش مدل را تایید کرد (۰۵۸/=RMSEA؛ ۹۷۲/۰= CFI و ۹۳۱/۰=GFI). روایی همگرا با همبستگی مثبت با دلزدگی تحصیلی (۵۱۷/۰=r) و روایی واگرا با همبستگی منفی با اشتیاق تحصیلی (۵۳۳/۰-=r) تایید شد. پایایی کل مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ ۹۴۶/۰ به دست آمد. پرسشنامه بی علاقگی تحصیلی در محیط دانشگاهی ابزار معتبری برای سنجش بی علاقگی در میان دانشجویان است که می تواند برای شناسایی دانشجویان در معرض خطر و طراحی مداخلات جهت افزایش درگیری تحصیلی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

بی علاقگی تحصیلی ، محیط دانشگاهی ، پرسشنامه ، هنجاریابی ، دانشجویان