نقش میانجی اخلاق حرفه ای در ارتباط ورزش با کیفیت زندگی کاری و عملکرد شغلی (مطالعه موردی آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان)

پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی­ اخلاق حرفه­ای در ارتباط ورزش با کیفیت زندگی کاری و عملکرد شغلی انجام شد. نوع پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن کلیه کارکنان آموزش وپرورش سیستان و بلوچستان (۶۸۸ نفر) بود. حجم نمونه نیز بر اساس جدول مورگان شامل ۲۴۸ نفر  از افراد ورزشکار با روش نمونه گیری در دسترس با پرسش از آنها به جهت ورزشکار بودن انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۷۳)، پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۷۰)، پرسشنامه ورزش برگرفته از پژوهش تاجی و همکاران (۲۰۰۹) و پرسشنامه استاندارد اخلاق حرفه ای کادوزیر (۲۰۰۲) استفاده شد. نتایج نشان داد ورزش تاثیر معنی­داری بر عملکرد شغلی کارکنان داشته و از طریق اخلاق حرفه ای میانجی می شود؛ بنابراین می توان بیان نمود که ورزش می تواند تاثیر شگرفی بر کیفیت زندگی کاری و عملکرد شغلی کارکنان داشته باشد و این تاثیر با رعایت اخلاق حرفه ای دوچندان خواهد شد. لذا مسئولین امر می توانند در جهت نهادینه سازی ضمنی و آشکار اخلاق حرفه ای از طریق رسیدگی به شکایات اخلاقی کارکنان و اجرای برنامه­های تقویت اخلاق آنان در جهت بهبود کیفیت زندگی کاری کارکنان گام بردارند.

کلیدواژه ها:

اخلاق حرفه ای ، عملکرد شغلی ، کیفیت زندگی کاری ، ورزش