عدالت اجتماعی و توزیع خدمات ایمنی شهری از منظر فقه و حقوق عمومی

عدالت اجتماعی یکی از اصول بنیادین در مدیریت شهری و ارائه خدمات عمومی است و دسترسی برابر شهروندان به خدمات ایمنی شهری، از جمله آتش نشانی، مدیریت بحران، پلیس و اورژانس، نقش مهمی در کاهش آسیب ها و ارتقای تاب آوری شهر دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عدالت اجتماعی و توزیع خدمات ایمنی شهری از منظر فقه اسلامی و حقوق عمومی انجام شده است. این تحقیق به بررسی اصول فقهی مرتبط با عدالت، قاعده لاضرر و حقوق شهروندی، و همچنین قوانین و مقررات حقوق عمومی که بر توزیع عادلانه منابع و خدمات شهری تاکید دارند، می پردازد. روش پژوهش کیفی-تحلیلی و توصیفی است و داده ها از طریق تحلیل اسناد فقهی و حقوقی، آیین نامه های شهرداری و مصاحبه با مدیران و کارشناسان شهری جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که رعایت اصول فقهی عدالت و لاضرر، همراه با اجرای قوانین حقوق عمومی، می تواند موجب توزیع منصفانه خدمات ایمنی، افزایش اعتماد شهروندان و کاهش آسیب ها شود. همچنین پژوهش بر اهمیت تدوین چارچوب عملیاتی و برنامه های آموزشی برای مدیران شهری تاکید دارد تا اصول عدالت اجتماعی در عمل تحقق یابد.

کلیدواژه ها:

عدالت اجتماعی ، توزیع خدمات ایمنی شهری ، فقه اسلامی ، حقوق عمومی ، مدیریت شهری ، لاضرر