استفاده از الگوریتم های تکاملی در بهینه سازی استقرار ایستگاه های آتش نشانی

بهینه سازی استقرار ایستگاه های آتش نشانی یکی از مسائل حیاتی مدیریت بحران شهری است که تاثیر مستقیمی بر کاهش زمان پاسخگویی و افزایش کارایی عملیات امداد و نجات دارد. این مطالعه به بررسی کاربرد الگوریتم های تکاملی برای تعیین مکان بهینه ایستگاه های آتش نشانی پرداخته است. الگوریتم های تکاملی با بهره گیری از مفاهیم تکامل طبیعی شامل انتخاب، جهش و ترکیب، توانستند فضای جستجو را به صورت گسترده و کارآمد بررسی کرده و مجموعه ای از موقعیت های بهینه برای استقرار ایستگاه ها ارائه دهند. مدل پیشنهادی محدودیت های منابع، تراکم جمعیتی، پراکندگی جغرافیایی، فاصله زمانی پاسخ به حوادث و معیارهای عملکردی مانند پوشش منطقه ای و دسترسی به مناطق پرخطر را مدنظر قرار داد. نتایج شبیه سازی نشان دادند که الگوریتم های تکاملی توانسته اند زمان متوسط پاسخگویی را کاهش دهند، پوشش جغرافیایی را بهبود بخشند و انعطاف پذیری قابل توجهی در برنامه ریزی شهری ایجاد کنند. علاوه بر این، مدل ارائه شده قابلیت شبیه سازی سناریوهای مختلف شهری و تغییرات جمعیتی را داشته و می تواند به تصمیم گیری استراتژیک سازمان های امدادی کمک کند. یافته ها نشان می دهند که استفاده از الگوریتم های تکاملی نه تنها ابزاری موثر برای طراحی شبکه بهینه ایستگاه های آتش نشانی است، بلکه می تواند تاب آوری شهری در مواجهه با بحران ها را افزایش دهد و نقش مهمی در کاهش خسارات جانی و مالی ناشی از حوادث ایفا کند. این روش، الگویی کاربردی برای سایر شهرهای کلان و مدیریت منابع محدود در شرایط اضطراری فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، الگوریتم های تکاملی ، استقرار ایستگاه های آتش نشانی ، مدیریت بحران شهری