تاثیر تنش خشکی و کاربرد باکتری های محرک رشد بر فیزیولوژی گیاهان زراعی

تنش خشکی یکی از مهم ترین محدودیت های محیطی در تولید محصولات زراعی است که با ایجاد اختلال در فرآیندهای فیزیولوژیک گیاه، موجب کاهش رشد، عملکرد و پایداری سیستم های کشاورزی می شود. در سال های اخیر، استفاده از باکتری های محرک رشد گیاه (Plant Growth-Promoting Bacteria) به عنوان یک راهکار زیستی و پایدار، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این باکتری ها از طریق سازوکارهایی نظیر تثبیت نیتروژن، تولید هورمون های گیاهی، افزایش جذب عناصر غذایی، بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی و تنظیم تعادل اسمزی، نقش موثری در افزایش تحمل گیاهان به تنش خشکی ایفا می کنند. شواهد پژوهشی نشان می دهد که تلقیح گیاهان زراعی با این باکتری ها می تواند شاخص های فیزیولوژیکی نظیر محتوای نسبی آب برگ، کلروفیل، کارایی فتوسنتز، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و تجمع اسمولیت ها را در شرایط تنش خشکی بهبود بخشد. بنابراین، کاربرد باکتری های محرک رشد گیاه می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در مدیریت تنش خشکی و افزایش پایداری تولید محصولات زراعی در شرایط کم آبی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، باکتری های محرک رشد گیاه ، فیزیولوژی گیاه ، گیاهان زراعی ، تحمل به تنش