بازخوانی فلسفی پیوند رشد حرفه ای معلمان مقطع ابتدایی و کنش عملکردی-آموزشی آنها

نظام آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه پایدار، وابستگی عمیقی به کیفیت کنش های حرفه ای معلمان دارد و در این میان، رشد حرفه ای به منزله سازوکاری بنیادین برای ارتقای عملکرد آموزشی آنان شناخته می شود. با توجه به اهمیت این پیوند در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان رشد حرفه ای و عملکرد شغلی معلمان مقطع ابتدایی شهر سنندج انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۳۴۱ نفر از معلمان ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه رشد حرفه ای آکفیلت و کوت (۱۹۹۸) و پرسشنامه عملکرد شغلی بیرن و همکاران (۲۰۰۵) گردآوری و با آزمون t تک گروهی و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. یافته ها نشان داد میانگین رشد حرفه ای (۷۶/۳) و عملکرد شغلی (۸۹/۳) به طور معناداری بالاتر از حد متوسط است (۰۱/۰>p). همچنین بین رشد حرفه ای و عملکرد شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰/۶۹۱, p<۰/۰۱). بر این اساس می توان نتیجه گرفت تقویت سازوکارهای رشد حرفه ای معلمان، زمینه ارتقای کیفیت عملکرد آموزشی آنان را فراهم می سازد و می تواند به بهبود اثربخشی نظام آموزشی در سطح مدرسه منجر شود.

کلیدواژه ها:

بازخوانی فلسفی ، رشد حرفه ای ، معلمان ، مقطع ابتدایی ، کنش عملکردی-آموزشی