تحلیلی بر تحول زبان آموزی در دانش آموزان دوزبانه؛ واکاوی تجربه های قصه گویی در دوره ابتدایی

دوزبانگی در نظام آموزشی ایران، به ویژه در دوره ابتدایی، چالشی بنیادین در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد کرده است؛ زیرا شکاف میان زبان مادری دانش آموزان و زبان رسمی آموزش در ایران (فارسی)، زمینه ساز مشکلاتی همچون؛ افت تحصیلی، کاهش درک مطلب و گسست عاطفی از محیط مدرسه می گردد. در این میان، قصه گویی به مثابه یک کنش تربیتی و فرهنگی، ظرفیتی قابل تامل برای تسهیل این گذار زبانی و تحول زبان آموزی دارد. هدف پژوهش حاضر، کشف و تبیین چیستی و ماهیت تجربه های قصه گویی در تحول زبان آموزی دانش آموزان دوزبانه دوره ابتدایی است. پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی و به روش کتابخانه ای انجام شده است. داده ها با استفاده از فیش برداری از منابع معتبر شامل کتب، پایان نامه ها و مقالات علمی داخلی و خارجی گردآوری و با تاکید بر کلیدواژه های مرتبط با دوزبانگی، قصه گویی و زبان آموزی، مورد تحلیل کیفی قرار گرفته اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که قصه گویی با ایجاد پیوندی معنایی، عاطفی و فرهنگی میان زبان مادری و زبان رسمی، نه تنها دامنه لغات و مهارت های گفتاری دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه با کاهش اضطراب زبانی و تقویت هویت فرهنگی، زمینه ساز تحولی بنیادین در فرایند زبان آموزی آنان می گردد و با به کارگیری هدفمند قصه گویی در برنامه درسی دوره ابتدایی می توان به عنوان راهبردی اثربخش، شکاف زبانی خانه و مدرسه را کاهش داد و عدالت آموزشی را برای دانش آموزان دوزبانه به ارمغان آورد.

کلیدواژه ها:

زبان آموزی ، دانش آموزان دوزبانه ، قصه گویی ، دوره ابتدایی