بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین و جو عاطفی خانواده با انگیزش پیشرفت و سلامت روان دانش آموزان مقطع متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین و جو عاطفی خانواده با انگیزش پیشرفت و سلامت روان دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند، مقیاس جو عاطفی خانواده هیل برن، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس و پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته ها نشان داد که بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و جو عاطفی مثبت خانواده با انگیزش پیشرفت و سلامت روان دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در مقابل، سبک های فرزندپروری سهل گیرانه و استبدادی و جو عاطفی منفی خانواده با انگیزش پیشرفت و سلامت روان دانش آموزان رابطه منفی و معناداری داشتند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پیش بین توانستند ۳۴ درصد از واریانس انگیزش پیشرفت و ۲۸ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین کنند. این یافته ها بر اهمیت نقش والدین و فضای عاطفی حاکم بر خانواده در شکل گیری انگیزش تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: سبک های فرزندپروری ، جو عاطفی خانواده ، انگیزش پیشرفت ، سلامت روان ، دانش آموزان متوسطه