مطالعه تطبیقی تاثیر دو رویکرد آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر پروژه بر پرورش تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مطالعه تطبیقی تاثیر دو رویکرد آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر پروژه بر دو مولفه اساسی رشد شناختی و عاطفی دانش آموزان، یعنی تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی، انجام شده است. در این تحقیق، ماهیت متمایز این دو پارادایم آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته و نقش هر یک در شکل دهی به توانایی های تحلیلی، پرسشگری، همکاری و ارتباط موفر دانش آموزان مقایسه شده است. روش پژوهش از نوع مطالعات تطبیقی و مبتنی بر تحلیل اسناد و شواهد تجربی موجود در منابع علمی معتبر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکرد آموزش سنتی با ساختار معلم محور و تاکید بر محفوظات، عمدتا منجر به توسعه تفکر همگرا و سطحی شده و فرصت محدودی برای رشد مهارت های اجتماعی و تعامل عمیق فراهم می آورد. در مقابل، رویکرد آموزش مبتنی بر پروژه با قرار دادن دانش آموز در مرکز فرایند یادگیری و مواجهه او با مسائل واقعی و چالش برانگیز، بستری غنی برای پرورش تفکر واگرا، قضاوت انتقادی و نیز تقویت مهارت های بین فردی نظیر کار تیمی، مذاکره و حل تعارض ایجاد می کند. نتایج این مطالعه بر ضرورت بازنگری در ساختارهای سنتی آموزش و حرکت به سمت رویکردهای نوین نظیر آموزش مبتنی بر پروژه به منظور تربیت نسلی خلاق، منتقد و توانمند در تعاملات اجتماعی تاکید دارد. در نهایت، پژوهش پیشنهادهایی برای ادغام موثر عناصر یادگیری پروژه محور در نظام آموزشی و توانمندسازی معلمان برای اجرای این رویکرد ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر پروژه ، آموزش سنتی ، تفکر انتقادی ، مهارت های اجتماعی ، مطالعه تطبیقی.