آمادگی سازمانی مدارس برای توانمندسازی معلمان در استفاده مسئولانه از ابزارهای هوش مصنوعی آموزشی

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، مدارس را با ضرورت بازاندیشی در ساختارها، سیاست ها و الگوهای توانمندسازی حرفه ای معلمان مواجه ساخته است. این پژوهش با رویکرد کیفی، تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی ابعاد آمادگی سازمانی مدارس برای بهره گیری مسئولانه از هوش مصنوعی آموزشی می پردازد. تحلیل مفهومی نشان می دهد که آمادگی سازمانی سازه ای چندبعدی است که ابعاد مفهومی، فرهنگی، ساختاری، فناورانه، حرفه ای و اخلاقی را دربرمی گیرد و نمی توان آن را به صرف وجود زیرساخت های دیجیتال تقلیل داد. استفاده از ابزارهایی مانند ChatGPT، Google Gemini و Microsoft Copilot زمانی اثربخش خواهد بود که در چارچوب سیاست های شفاف، رهبری تحول آفرین و برنامه های توسعه حرفه ای مستمر هدایت شود. یافته ها حاکی از آن است که سواد تحلیلی و اخلاقی معلمان، فرهنگ گفت وگوی حرفه ای در مدرسه و وجود منشورهای مسئولیت پذیری دیجیتال، نقش تعیین کننده ای در استفاده متعادل و انتقادی از سامانه های هوشمند دارند. در نهایت، نتیجه گیری پژوهش بر این نکته تاکید دارد که ارتقای آمادگی سازمانی، فرایندی پویا و مستمر است که از هم افزایی ساختار، فرهنگ و توانمندسازی حرفه ای شکل می گیرد و می تواند هوش مصنوعی را به ابزاری توانمندساز در خدمت کیفیت یادگیری و عدالت آموزشی تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آمادگی سازمانی مدارس ، توانمندسازی حرفه ای معلمان ، هوش مصنوعی آموزشی ، استفاده اخلاق مدار ، رهبری تحول آفرین.