مدیریت آموزشی در عصر هوش مصنوعی:طراحی مدل رهبری مدرسه برپایه همزیستی انسان و الگوریتم

گسترش روزافزون فناوری های نوین در قرن ۲۱، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، دیگر تنها به عنوان یک ابزار کمک آموزشی مطرح نیست، بلکه به عنوان یک عامل فعال در فرآیندهای تصمیم گیری و سیاست گذاری آموزشی نقش آفرینی می کند. مقاله حاضر با هدف مفهوم پردازی و طراحی مدل مدیریت آموزشی در عصر هوش مصنوعی، بر ایده «همزیستی انسان و الگوریتم» در رهبری مدرسه تمرکز دارد. در این رویکرد، تقابل میان ماشین و مدیر آموزشی جای خود را به یک هم افزایی استراتژیک می دهد که در آن، توانمندی های تحلیلی و پردازش داده های عظیم توسط هوش مصنوعی با هوش هیجانی، قضاوت اخلاقی و درک شهودی مدیر انسانی ترکیب می شود. این پژوهش به بررسی مبانی نظری، چالش های اخلاقی و الزامات ساختاری این همزیستی پرداخته و در نهایت یک مدل مفهومی چندبعدی برای رهبری مدارس در سال های منتهی به افق ۱۴۰۴ و پس از آن ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که گذار از رهبری سنتی به رهبری همزیستانه، نیازمند بازتعریف نقش ها، ارتقای سواد داده ای مدیران و ایجاد زیرساخت های اخلاقی قدرتمند است تا ضمن بهره وری از دقت الگوریتم ها، کرامت انسانی و عدالت آموزشی در مدارس حفظ گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت آموزشی ، هوش مصنوعی ، رهبری مدرسه ، همزیستی انسان و الگوریتم ، تصمیم گیری داده محور ، اخلاق الگوریتمی.