واکاوی تاثیر تعامل با دستیاران هوشمند بر شکل گیری همدلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تاثیر تعامل با دستیاران هوشمند بر شکل گیری همدلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل با دستیاران هوشمند تاثیراتی دوگانه بر همدلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان دارد. از یک سو، این دستیاران با ایجاد محیطی امن و بدون قضاوت، شبیه سازی موقعیت های اجتماعی متنوع و ارائه بازخورد شخصی سازی شده، می توانند زمینه ساز تمرین و تقویت مهارت های همدلی و مسئولیت پذیری شوند. از سوی دیگر، کاهش تعاملات چهره به چهره، وابستگی بیش از حد به فناوری و ناتوانی دستیاران هوشمند در درک نیازهای عاطفی عمیق، از چالش های این تعاملات به شمار می روند. نتایج پژوهش تاکید می کند که تحقق تاثیرات مثبت دستیاران هوشمند، مستلزم طراحی اخلاق محور، نظارت انسانی و استفاده از این فناوری ها به عنوان مکمل تعاملات انسانی است. ویژگی های جمعیت شناختی دانش آموزان نیز در میزان تاثیرپذیری از این فناوری ها نقش تعدیل گر ایفا می کند.واژگان کلیدی: دستیاران هوشمند، همدلی، مسئولیت پذیری اجتماعی، دانش آموزان، فناوری آموزشی