تحلیل قابلیت اطمینان تجهیزات مکانیکی ایستگاه های آتش نشانی در شرایط بحران

قابلیت اطمینان تجهیزات مکانیکی ایستگاه های آتش نشانی، به عنوان یکی از مولفه های کلیدی آمادگی عملیاتی، در شرایط بحران های شهری نقش تعیین کننده ای ایفا کرده است. این پژوهش با هدف تحلیل قابلیت اطمینان تجهیزات مکانیکی ایستگاه های آتش نشانی در شرایط بحرانی انجام شد و بر شناسایی عوامل موثر بر خرابی، میزان دسترس پذیری و پیامدهای عملکردی آن ها تمرکز داشت. تجهیزات مورد بررسی شامل سامانه های پمپاژ آب، ژنراتورهای برق اضطراری، سیستم های تهویه، درب های مکانیزه و تجهیزات پشتیبان عملیاتی بودند. روش تحقیق بر پایه رویکرد تحلیلی–توصیفی و با بهره گیری از شاخص های قابلیت اطمینان نظیر میانگین زمان بین دو خرابی (MTBF)، میانگین زمان تعمیر (MTTR) و نرخ خرابی استوار بود. یافته ها نشان داد که فرسودگی تجهیزات، ضعف در نگهداری پیشگیرانه، شرایط نامناسب محیطی و محدودیت منابع فنی، مهم ترین عوامل کاهش قابلیت اطمینان در شرایط بحران محسوب شده اند. نتایج همچنین بیانگر آن بود که خرابی هم زمان چند تجهیز مکانیکی، تاثیر مستقیمی بر کاهش سرعت پاسخ اضطراری و افزایش ریسک ایمنی نیروهای عملیاتی داشته است. در مقابل، استقرار نظام نگهداری مبتنی بر ریسک، پایش مستمر وضعیت تجهیزات و آموزش تخصصی نیروهای فنی، موجب افزایش دسترس پذیری و کاهش زمان ازکارافتادگی تجهیزات شده است. در نهایت، پژوهش حاضر تاکید کرد که ارتقاء قابلیت اطمینان تجهیزات مکانیکی، نه تنها یک ضرورت فنی، بلکه بخشی از راهبرد کلان تاب آوری سازمان آتش نشانی در مواجهه با بحران های چندبعدی شهری به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

قابلیت اطمینان ، تجهیزات مکانیکی ، ایستگاه های آتش نشانی ، شرایط بحران