نقش فعالیت های فوق برنامه در بهبود سلامت روان و روابط اجتماعی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 69
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_16043
تاریخ نمایه سازی: 2 اسفند 1404
چکیده مقاله:
فعالیت های فوق برنامه به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از نظام تعلیم و تربیت، نقشی حیاتی در تامین نیازهای روانی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. افزایش فشارهای تحصیلی، رقابت های ناسالم، انزوا و گوشه گیری ناشی از استفاده افراطی از فناوری های دیجیتال و کاهش تعاملات چهره به چهره، همگی از عواملی هستند که سلامت روان دانش آموزان را نشانه رفته و روابط اجتماعی آنان را با مخاطره مواجه ساخته اند. در چنین فضایی، فعالیت های فوق برنامه می توانند به مثابه فضایی امن و پویا، بستر مناسبی برای تخلیه هیجانات مثبت، کشف استعدادها و تقویت مهارت های ارتباطی فراهم آورند. مساله اساسی که در این میان خودنمایی می کند، کم توجهی نظام های آموزشی به ظرفیت های بالقوه این فعالیت ها و حاشیه ای تلقی کردن آنها در مقایسه با دروس اصلی است. غافل از اینکه شرکت در فعالیت هایی همچون ورزش، هنر، موسیقی، نمایش، فعالیت های خیریه و انجمن های علمی و فرهنگی، می تواند تاثیرات عمیق و پایداری بر ابعاد مختلف رشد دانش آموزان بر جای نهد. از منظر روان شناختی، این فعالیت ها با ایجاد حس شوق و انگیزه، کاهش استرس و اضطراب، افزایش اعتمادبه نفس و خودکارآمدی و ایجاد احساس تعلق و هویت، به عنوان عاملی محافظت کننده در برابر بسیاری از آسیب های روانی عمل می کنند. از سوی دیگر، از منظر اجتماعی، محیط فوق برنامه عرصه ای برای تعامل آزادانه و بی واسطه با همسالان، یادگیری مهارت های همکاری، کار تیمی، رهبری، مسئولیت پذیری و احترام به قواعد جمعی است. در این فضا، دانش آموزان می آموزند که چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، تفاوت ها را بپذیرند و برای دستیابی به اهداف مشترک تلاش نمایند؛ مهارت هایی که به سختی در کلاس درس و از طریق کتاب های درسی قابل انتقال هستند. بنابراین، بررسی عمیق و مستند نقش فعالیت های فوق برنامه در ارتقای سلامت روان و غنی سازی روابط اجتماعی دانش آموزان، یک ضرورت انکارناپذیر برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و مربیان است. شناخت چگونگی طراحی، اجرا و ارزشیابی این برنامه ها و شناسایی موانع و چالش های پیش روی آنها، می تواند راهگشای حرکتی موثر در جهت تحقق اهداف جامع نظام تعلیم و تربیت و پرورش نسلی سالم، شاداب و کارآمد باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه محمودی
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد ممسنی
جمشید ضرغامی
کارشناسی ارشد ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور شیراز
سیده مریم افروغی
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان
علی محمد جانی نژاد دم طسوج
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان