تاثیر گفت وگوی غیررسمی معلم بر انگیزش تحصیلی

مقدمه: انگیزش تحصیلی یکی از مولفه های بنیادین در موفقیت یادگیری دانش آموزان است و نقش معلم در تقویت یا تضعیف آن انکارناپذیر می باشد. در این میان، گفت وگوی غیررسمی معلم–دانش آموز به عنوان شکلی از تعامل انسانی، عاطفی و خارج از چارچوب های رسمی آموزشی، می تواند بستری موثر برای ارتقای انگیزش تحصیلی فراهم آورد. با این حال، این نوع گفت وگو در مقایسه با شیوه های رسمی تدریس، کمتر به صورت نظام مند مورد بررسی علمی قرار گرفته است.هدف: هدف این پژوهش تبیین و تحلیل تاثیر گفت وگوی غیررسمی معلم بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان با تمرکز بر ابعاد درونی و بیرونی انگیزش، احساس تعلق به مدرسه و ادراک حمایت معلم است.روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد مفهومی–تحلیلی به بررسی سازوکارهای روان شناختی و تربیتی مرتبط با گفت وگوی غیررسمی معلم پرداخته است. داده ها بر اساس تحلیل یافته های پژوهش های معتبر حوزه روان شناسی تربیتی، نظریه خودتعیین گری و مطالعات تعامل معلم–دانش آموز مورد تفسیر قرار گرفته اند.یافته ها: نتایج تحلیل ها نشان می دهد که گفت وگوی غیررسمی معلم، از طریق ایجاد احساس امنیت روانی، افزایش صمیمیت، تقویت خودکارآمدی تحصیلی و پاسخ گویی به نیازهای اساسی خودمختاری، شایستگی و ارتباط، نقش معناداری در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این نوع تعامل همچنین موجب کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش مشارکت فعال در کلاس و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری می شود.نتیجه گیری: گفت وگوی غیررسمی معلم–دانش آموز به عنوان ابزاری کم هزینه اما اثربخش، می تواند مکملی ارزشمند برای روش های رسمی تدریس باشد و به طور معناداری انگیزش تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد. توجه آگاهانه معلمان به کیفیت تعاملات غیررسمی و گنجاندن آن در فرهنگ مدرسه، می تواند پیامدهای مثبتی در سطح فردی و آموزشی به همراه داشته باشد.