تاثیر بازنگری معلم در روش تدریس حین اجرا

بازنگری معلم در روش تدریس حین اجرا به عنوان یکی از مولفه های کلیدی تدریس اثربخش، نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت یادگیری و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازنگری معلم در روش تدریس حین فرایند آموزش بر میزان درک مفهومی، مشارکت فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی با رویکرد کاربردی بوده و داده ها از طریق مشاهده کلاسی، پرسش نامه و تحلیل بازخوردهای آموزشی گردآوری شده اند.یافته ها نشان می دهد معلمانی که در حین تدریس، بر اساس بازخوردهای کلامی و غیرکلامی دانش آموزان، سطح فهم، سرعت یادگیری و میزان مشارکت آنان، روش های آموزشی خود را به صورت انعطاف پذیر بازنگری می کنند، زمینه یادگیری عمیق تر و پایدارتر را فراهم می سازند. این بازنگری می تواند شامل تغییر شیوه ارائه محتوا، استفاده از مثال های متنوع، اصلاح فعالیت های کلاسی یا تعدیل سطح دشواری مطالب باشد. نتایج همچنین حاکی از آن است که بازنگری به موقع در تدریس، احساس دیده شدن و درک شدن را در دانش آموزان تقویت کرده و نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری ایجاد می کند.در مجموع، بازنگری معلم در روش تدریس حین اجرا نه تنها به افزایش اثربخشی فرایند آموزش منجر می شود، بلکه نقش مهمی در ارتقای کیفیت تعامل معلم و دانش آموز، کاهش افت تحصیلی و تحقق یادگیری معنادار دارد. توجه نظام مند به این رویکرد می تواند به عنوان یکی از شاخص های حرفه ای گری معلمان در برنامه ریزی های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.